วันเสาร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568

รอยร้าวใต้เงาโพธิ์ ตอนที่ 1: รากเหง้าแห่งความขมขื่น



นิยายเรื่อง "รอยร้าวใต้เงาโพธิ์"

ตอนที่ 1: รากเหง้าแห่งความขมขื่น

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหลังคาสังกะสีของตลาดนครนายก เสียงคนขายของและผู้คนจอแจเริ่มดังขึ้นเป็นสัญญาณของวันใหม่ที่กำลังเริ่มต้น อาม่า หญิงชราชาวจีนวัย 83 ปี ยืนอยู่หน้าร้านขายของชำของเธอด้วยท่าทางที่แข็งกร้าว แม้ว่าอายุจะล่วงเลยมาถึงขนาดนี้ แต่สายตาของเธอยังคงคมกริบเหมือนมีด เธอมองดูโอ ลูกชายคนเล็กที่กำลังจัดเรียงสินค้าอยู่ในร้านด้วยความพยายาม

“โอ!” อาม่าเรียกเสียงดัง “เก็บของให้เรียบร้อยหน่อย ไม่ใช่ยัดๆ ใส่ๆ อย่างงั้น ของจะเสียหมด!”

โอเงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มแห้งๆ “ครับ แม่” เขาตอบเสียงเบาๆ แล้วรีบจัดเรียงสินค้าใหม่ให้เป็นระเบียบ แม้ว่าเขาจะอายุไม่น้อยแล้ว แต่สำหรับอาม่า เขายังเป็นเด็กชายคนหนึ่งที่ต้องคอยสั่งสอนอยู่เสมอ

อาม่าเดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทางที่มั่นคง แม้ร่างกายจะเริ่มอ่อนล้าจากวัย แต่จิตใจของเธอยังแข็งแกร่งเหมือนเดิม เธอมองดูโอที่กำลังนั่งทำบัญชีอยู่ที่มุมร้านด้วยสายตาที่ผสมผสานระหว่างความไว้ใจและความกังวล

“โอ แม่ไว้ใจให้แกทำบัญชีเพราะแม่แก่แล้ว จำอะไรไม่ค่อยได้ แต่แกต้องทำให้ดีๆ นะ เงินทองไม่ใช่ของเล่น” อาม่าพูดเสียงหนักแน่น

โอพยักหน้า “ครับ แม่ ผมจะพยายามให้ดีที่สุด”

อาม่าเดินไปหยิบถุงพลาสติกแล้วเริ่มจัดเรียงของที่ลูกค้าสั่งไว้ เธอทำงานอย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าอายุจะมากแล้ว แต่ความชำนาญในการค้าขายยังคงอยู่ในสายเลือดของเธอ

“โอ แกอย่าลืมเช็คสต็อกของด้วยนะ ของบางอย่างกำลังจะหมดแล้ว” อาม่าเตือน

“ครับ แม่ ผมจะเช็คให้” โอตอบแล้วรีบหยิบสมุดสต็อกมาดู

ตลอดทั้งวัน อาม่าและโอทำงานร่วมกันอย่างเหน็ดเหนื่อย แม้ว่าจะมีลูกจ้างมาช่วยบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วทั้งคู่คือคนที่คอยดูแลร้านขายของชำนี้ อาม่าไว้ใจโอในเรื่องการทำบัญชีเพราะเธอรู้ว่าโอเป็นคนละเอียดรอบคอบ แต่ในใจลึกๆ เธอก็ยังกังวลว่าลูกชายคนนี้อาจจะไม่แข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับปัญหาต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้น

เมื่อถึงเวลาปิดร้าน อาม่านั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวเก่าๆ ด้วยเสียงถอนหายใจ เธอมองดูโอที่กำลังเก็บของเข้าที่

“โอ แม่รู้ว่าแกพยายาม แต่แกต้องเข้มแข็งกว่านี้ โลกนี้ไม่ใจดีกับคนอ่อนแอ” อาม่าพูดเสียงเบาแต่หนักแน่น

โอเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองตาแม่ “ครับ แม่ ผมรู้ ผมจะพยายามให้ดีขึ้น”

อาม่ายิ้มแห้งๆ แล้วพยักหน้า “ดี แม่ไว้ใจแก”

ทั้งคู่ปิดร้านแล้วเดินกลับบ้านด้วยความเหนื่อยล้า แต่ในใจของอาม่า เธอรู้ว่ายังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องจัดการ ทั้งปัญหาของโอและครอบครัว ปัญหาการเงิน และความสัมพันธ์ที่เริ่มแตกร้าวในครอบครัว แต่สำหรับวันนี้ เธอเพียงหวังว่าวันพรุ่งนี้จะดีกว่านี้

จบตอนที่ 1

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

ลักษณะการเรียน กศน.

  ลักษณะการเรียน กศน. ไม่ใช่การจ้างเรียนพิเศษ : กศน. จัดการเรียนการสอนผ่านศูนย์การศึกษานอกระบบ โดยมีครูผู้สอนและสื่อการเรียนรู้ที่รัฐจัดเตรี...