นิยายเรื่อง "รอยร้าวใต้เงาโพธิ์"
ตอนที่ 7: ปัญหาที่ไม่จบสิ้น
หลังจากที่ตุ๊กตาย้ายออกจากบ้านญาติและพาเบสกับเบลไปอยู่ด้วยในห้องเช่าเล็กๆ เธอพยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ปัญหาก็ยังคงตามมาไม่หยุดหย่อน
ช่วงที่ 1: การย้ายออกและชีวิตใหม่
ตุ๊กตาตัดสินใจย้ายออกจากบ้านญาติและพาเบสกับเบลไปอยู่ด้วยในห้องเช่าเล็กๆ
“เบส เบล เราต้องเริ่มต้นใหม่” ตุ๊กตาพูดกับลูกทั้งสอง
เบสถามขึ้น
“แม่ เราจะไปอยู่ที่ไหนคะ?”
ตุ๊กตาพยักหน้า
“เราจะไปอยู่ห้องเช่าเล็กๆ และแม่จะหางานทำ”
เบลมองตาแม่ด้วยความกังวล
“แต่แม่...เราจะอยู่กันได้ไหม?”
ตุ๊กตาพูดด้วยความมั่นใจ
“ได้สิ แม่จะพยายามให้ดีที่สุด”
ช่วงที่ 2: ปัญหาในการทำงาน
ตุ๊กตาเริ่มหางานทำ แต่เนื่องจากเธอไม่เคยทำงานมาหลายปีและมีนิสัยที่ไม่ดี เธอจึงมีปัญหาในการทำงาน
“งานนี้ไม่เหมาะกับฉัน” ตุ๊กตาพูดหลังจากลาออกจากงานอีกครั้ง
เบสถามขึ้น
“แม่ ทำไมแม่ถึงลาออกอีกแล้ว?”
ตุ๊กตาพูดเสียงเบา
“งานมันหนักเกินไป แม่ทำไม่ได้”
เบลมองตาแม่ด้วยความกังวล
“แล้วเราจะทำยังไงดี?”
ตุ๊กตาพยักหน้า
“แม่จะหางานใหม่”
แต่ปัญหาก็ยังคงมีอยู่ ตุ๊กตาเปลี่ยนงานเดือนหนึ่ง 3-4 งาน และไม่สามารถทำงานได้นาน
ช่วงที่ 3: การลองค้าขาย
ตุ๊กตาตัดสินใจลองค้าขายเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหารายได้
“เบส เบล แม่จะลองขายของเล็กๆ น้อยๆ ดู”
เบสและเบลพยักหน้า
“ครับ/ค่ะ แม่”
แต่การค้าขายก็ไม่เป็นไปตามที่หวัง ตุ๊กตาไม่มีความรู้และทักษะในการค้าขาย ทำให้เธอล้มเหลวอีกครั้ง
ช่วงที่ 4: ความกังวลของเบสและเบล
เบสและเบลเริ่มรู้สึกกังวลกับสถานการณ์
“พี่เบส...เราจะทำยังไงดี?” เบลถาม
เบสถอนหายใจ
“เราไม่รู้เหมือนกัน แต่เราต้องอดทน”
เบลมองตาเบสด้วยน้ำตาที่เริ่มเอ่อล้น
“แต่ฉันเหนื่อยแล้ว”
เบสกอดเบลไว้แน่น
“ฉันรู้ เบล ฉันรู้...แต่เราต้องผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน”
ช่วงที่ 5: การขอความช่วยเหลือ
ตุ๊กตารู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถจัดการปัญหาได้อีกต่อไป เธอตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากอาม่าและโอ
“อาม่า โอ ฉันต้องการความช่วยเหลือ”
อาม่ามองตาตุ๊กตา
“ตุ๊กตา แม่รู้ว่าแกพยายาม แต่แกต้องรับผิดชอบชีวิตของตัวเอง”
โอพยักหน้า
“ใช่แล้ว ตุ๊กตา เราต้องช่วยกันหาทางออก”
ตุ๊กตาพูดเสียงเบา
“ฉันรู้ ฉันจะพยายามให้มากขึ้น”
แม้ว่าปัญหาจะยังไม่จบลงทั้งหมด แต่ทุกคนก็เริ่มเข้าใจว่าพวกเขาต้องร่วมมือกันเพื่อหาทางออกจากวิกฤตนี้
จบตอนที่ 7

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น